τηλ: +30 6937562454

Εκδήλωση προς τιμήν  των δασκάλων ελληνικής γλώσσας - Uroczystosc ku czci nauczycieli greckiego

 

Αυτή είναι η τιμητική πλακέτα που απονεμήθηκε στους δασκάλους την οποία φιλοτέχνησε ο φίλος μας Τάκης Κουμαντάνος

 

Στις 18 Μαΐου έγινε στο φιλόξενο χώρο του Ιωνικού Κέντρου στην Πλάκα η εκδήλωση που σκοπό είχε να τιμήσει τους εναπομείναντες εν ζωή δασκάλους, που μας δίδαξαν την ελληνική γλώσσα στην χώρα που μας φιλοξένησε,την Πολωνία. Η υπόθεση της διατήρησης της ελληνικής γλώσσας στην ξενιτιά ήταν ένα πολύ σημαντικό θέμα για τους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες και η μόνιμη αγωνία των γονιών μας ήταν ο κίνδυνος  αποξένωσης των παιδιών τους από την μητρική γλώσσα.

  Η επιμονή τους στην χρήση της στο εσωτερικό των οικογενειών επίμονη και κουραστική για εμάς τα παιδιά που δεν κατανοούσαμε την ανάγκη διατήρησης της. Οι ελληνικές οικογένειες ήταν δεκτικές σε ανταλλαγές με τα ξένα γλωσσικά περιβάλλοντα,γιατί κατανοούσαν την ανάγκη μόρφωσης των παιδιών τους ,αλλά υπήρχε πάντα και ο προβληματισμός της πλήρους γλωσσικής και κοινωνικής αφομοίωσης των παιδιών τους. Υπήρχε ένα χάσμα ανάμεσα στις δύο γενιές.

 Από την μία πλευρά οι γονείς μας δέσμιοι των αναμνήσεων τους από την χαμένη πατρίδα και  στραμμένοι μονίμως στην ιδέα του επαναπατρισμού,και από την άλλη εμείς τα παιδιά αποδεσμευμένα από κάθε συναισθηματική εμπλοκή με την άγνωστη πατρίδα,προσπαθούσαμε να ζήσουμε το παρόν.

Δύο γενιές που προσπαθούσαν να κατανοήσουν η μία την άλλη.

Είναι η μοίρα των ξενιτεμένων να βιώνουν αυτά τα αντικρουόμενα συναισθήματα.Ανεξάρτητα από τα προβλήματα που προέκυπταν, οι Έλληνες κατάφεραν με την συνδρομή των πολωνικών αρχών να διατηρήσουν την ελληνική γλώσσα χρησιμοποιώντας ανθρώπους που είχαν το γλωσσικό υπόβαθρο να την διδάξουν.

Στην παρουσίαση στο Ιωνικό Κέντρο παραβρέθηκαν 10 δάσκαλοι.

Η λύπη για την απουσία των περισσοτέρων από τους διδάσκοντες βαθιά γιατί τους θέλαμε όλους κοντά μας ,καθότι αντιπροσώπευαν το σημαντικότερο κομμάτι της ζωής μας,δηλαδή την παιδική ξένοιαστη περίοδο της ζωής μας. Η συγκίνηση σε όλους τους παρευρισκόμενους διάχυτη. Οι μνήμες ξεπήδησαν αυθόρμητα και οι εικόνες πλημμύρισαν το μυαλό μας. Εκτός από την διδασκαλία της γλώσσας οι δάσκαλοι ήταν επιφορτισμένοι και με την διατήρηση των εθίμων και παραδόσεων της πατρίδας.

Την εκδήλωση στο Ιωνικό Κέντρο άνοιξε ο πρόεδρος του Ιωνικού Κέντρου Ισίδωρος Κιολέογλου ο οποίος αναφέρθηκε στην φιλοσοφία που διέπει τις δραστηριότητες του και ακολούθησε εκ μέρους των META ο Δημήτρης Τσοπανάκης, που αναφέρθηκε στο σκοπό της εκδήλωσης και περιέγραψε τα χρόνια που ζήσαμε στην Πολωνία και τον τεράστιο ρόλο που διαδραμάτισαν οι δάσκαλοι στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και στην διαπαιδαγώγησή μας. Με την ομιλία του εξέφρασε την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη όλων μας για την προσφορά τους. Την παρουσίαση της εκδήλωσης έκανε η Ελένη Γιουβρή συνεπικουρούμενη από τον Τάκη Κουμαντάνο, ο οποίος απένειμε τις αναμνηστικές πλακέτες τις οποίες φιλοτέχνησε ο ίδιος. Καθ΄όλη την διάρκεια της βράβευσης στην οθόνη προβάλλονταν φωτογραφικό αρχειακό υλικό απο την ζωή των πολιτικών προσφύγων και των παιδιών τους στην Πολωνία.

Η απονομή ξεκίνησε από τους δασκάλους που κατάφεραν να παραβρεθούν στην βράβευση και είναι οι παρακάτω:

1. ΖΑΡΚΑΔΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ

2. ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΟΥΔΗ ΡΟΔΟΠΗ

3. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΤΡΑ

4. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ

5. ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

6. ΠΕΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΑ

7. ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΚΟΥΛΑ

8. ΣΤΙΛΠΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΕΣΤΗΣ

9. ΧΑΡΙΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

 Οι δάσκαλοι που δεν κατάφεραν να παραβρεθούν αλλά τιμήθηκαν και αυτοί για την προσφορά τους είναι:

1. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

2. ΒΕΖΝΙΚΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ

3. ΖΙΩΤΑΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ

4. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ

5. ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ ΦΟΥΛΑ

6. ΚΟΥΡΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

7. ΛΥΜΠΕΡΙΔΟΥ ΛΑΜΠΡΙΝΗ

8. ΜΠΑΛΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

9. ΠΟΥΛΙΑΡΕΚΟΣ ΣΠΥΡΟΣ

Τις αναμνηστικές πλακέτες παρέλαβαν εξ ονόματος τους οι συγγενείς τους.

Επίσης απονεμήθηκαν αναμνηστικές πλακέτες σε δασκάλους που δεν βρίσκονται εν ζωή,τις οποίες παρέλαβαν συγγενείς τους και είναι οι εξής.

1. ΖΕΓΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

2. ΤΣΙΚΡΙΚΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ

3. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ

4. ΚΑΛΤΣΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

5. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

6. ΛΙΒΑΣ ΝΙΚΟΣ

7. ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Την εκδήλωση τίμησε και ο Μανώλης Γλέζος, ο αγωνιστής και ήρωας των παιδικών μας χρόνων, που ανταποκρίθηκε πρόθυμα στο κάλεσμα των META και φορτισμένος συγκινησιακά μας εκμυστηρεύτηκε την στενή του σχέση με το παιδαγωγικό στοιχείο, καθότι η μητέρα του ήταν παιδαγωγός και ο αδελφός του που εκτελέσθηκε από τους ναζί στα 19 του ήταν φοιτητής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας. Η βραδιά έκλεισε με την εμφάνιση της χορωδίας του Ηρακλείου Αττικής υπό την διεύθυνση του καλού φίλου Νίκου Φυλακτού, που οι μουσικές του επιλογές μας μετέφεραν σε γνώριμα ακούσματα των νεανικών μας χρόνων.

Για μάς, τους ανθρώπους του META η βραδιά αυτή ήταν μια ιδιαίτερα συγκινητική εμπειρία γιατί έτσι όπως σκόρπισαν όλοι στους τέσσερις ανέμους μετά την επιστροφή στην Ελλάδα , φάνταζε αδύνατο να μπορείς να συγκεντρώσεις ικανό αριθμό δασκάλων.

Και όμως μετά από προσπάθειες όλων των φίλων του META το αδύνατο έγινε δυνατό.

 

Uroczystość wręczenia Nagród Honorowych nauczycielom języka greckiego w Polsce.  
Opublikowane przez grupę  meta  dnia  22.05.2011

 

 

 
Powyżej, Nagroda Honorowa w postaci plakiety, której artystyczny projekt wykonał nasz przyjaciel – Takis Kumandanos (Τάκης Κουμαντάνος).
 
Dnia 18 maja, w amfiteatrze gościnnego Centrum Jońskiego w ateńskiej dzielnicy Plaka, odbyła się uroczystość uhonorowania pozostałych jeszcze przy życiu nauczycieli języka greckiego w Polsce – kraju który nas gościł.  Kwestia zachowania języka greckiego na obczyźnie była  niezwykle istotna dla Greków – uchodźców politycznych. Wiecznym niepokojem naszych rodziców było wyobcowanie ich dzieci od ich ojczystego języka.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dla nas, ich dzieci, nie zawsze było zupełnie zrozumiałe dlaczego tak wytrwale i często w męczący dla nas sposób, nalegali aby używać języka greckiego w naszym codziennym życiu rodzinnym. Rodziny greckie były zazwyczaj pozytywnie nastawione do współżycia w  środowiskach językowo im obcych, gdyż zdawały sobie dobrze sprawę z  potrzeby kszałcenia ich dzieci. Jednakże zawsze pozostawała obawa przed całkowitą ich asymilacją, zarówno językową jak i społeczną. Pomiędzy tymi dwoma pokoleniami utworzyła się swoista przepaść. Po jednej jej stronie znajdowali się nasi rodzice, żyjący wciąż wspomnieniami z utraconej ojczyzny i stale zapatrzeni w ideę repatriacji. Po drugiej zaś stronie byliśmy, my, ich dzieci, bez większego uczuciowego zaangażowania dla nieznanej nam ojczyzny i pragnący po prostu żyć naszą teraźniejszością.  
Dwa pokolenia, starające się wzajemnie zrozumieć.  Jak widać, przeżywanie tego rodzaju sprzecznych uczuć jest losem większości emigrantów.
Niezależnie od pojawiających się problemów, Grekom udało się, z pomocą władz polskich, zachować język grecki, głównie dzięki ludziom posiadającym odpowiednią do tego celu, podstawę językową. 
Na uroczystości w Centrum Jońskim obecnych było 10 nauczycieli. 
 
 
 

Pomimo że bardzo chcieliśmy, aby wszyscy nasi nauczyciele mogli być razem z nami,  z głębokim żalem stwierdziliśmy nieobecność większości z nich. Bo przecież kojarzą się oni nam z jednym z najbardziej znaczących okresów naszego życia – z naszym beztroskim dzieciństwem. U wszystkich obecnych bardzo wyczuwalne było głębokie wzruszenie. Mnóstwo obrazów i wspomnień z przeszłości spontanicznie nasuwało się nam na pamięć. Oprócz nauczania języka greckiego, nasi nauczyciele troszczyli się również o zachowanie obyczajów i tradycji ojczyzny.
Uroczysty wieczór w Centrum Jońskim zainaugurował jego prezes, Isidoros Kioleoglu (Ισίδωρος Κιολέογλου),  opisując krótko filozofię działań tego centrum. Następnie głos zabrał jeden z członków grupy META, Dimitris Tsopanakis (Δημήτρης Τσοπανάκης), który  przedstawil cel uroczystości i  opisal lata spedzone przez nas w Polsce oraz zasługi nauczycieli w nauczaniu jezyka  greckiego i w naszym wychowaniu, w tym okresie . Swoja mowa  oddal czesc i wyrazil  wdzięczność, wszystkich nas,  za ich  dzielo. Uroczystość prowadziła Eleni Juwri (Ελένη Γιουβρή) wspomagana przez Takisa Kumandanosa (Τάκης Κουμαντάνος), który wręczał Nagrody Honorowe, w formie artystycznie zaprojektowanej przez niego plakiety. W trakcie przyznawania nagród, na ekranie wyświetlane były fotografie archiwalne z życia uchodźców politycznych i ich dzieci, w Polsce.
 
Nadawanie Nagród Honorowych rozpoczęto od nauczycieli, którzy przybyli osobiście na uroczystość. Poniżej podajemy ich imiona i nazwizka w obydwu językach ( w polskiej wersji zastosowana jest prosta transkrypcja fonetyczna, zgodna z wymową): 
 
1. ZARKADA STEFANIJA -  ΖΑΡΚΑΔΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ
2. MASTROJANUDI RODOPI - ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΟΥΔΗ ΡΟΔΟΠΗ
3. IKONOMU ALEXANDRA  - ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΤΡΑ
4. IKONOMU DIMOSTHENIS - ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ
5. PARUSIS MICHALIS - ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ
6. PEJU JOANA - ΠΕΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΑ
7. PAPADAKI KULA - ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΚΟΥΛΑ
8. STILPNOPULOS ANESTIS - ΣΤΙΛΠΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΕΣΤΗΣ
9. CHARITOS KONSTANDINOS - ΧΑΡΙΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
 
 Poniżej podajemy listę nauczycieli, którym nie udało się przybyć osobiście na naszą uroczystość, ale którym również przyznano Nagrody Honorowe za ich wkład:
 
1. APOSTOLIDIS ANGIELOS - AΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
2. WEZNIKAS THEMISTOKLIS - ΒΕΖΝΙΚΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ
3. ZIOTAS DIMOSTHENIS - ΖΙΩΤΑΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ
4. KARAJANIDU DIMITRA - ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ
5. KARATHANASI FULA - ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ ΦΟΥΛΑ
6. KURTI CHRISTINA - ΚΟΥΡΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
7. LIMBERIDU LAMBRINI - ΛΥΜΠΕΡΙΔΟΥ ΛΑΜΠΡΙΝΗ
8. BALAS JORGOS - ΜΠΑΛΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
9. PULIAREKOS SPIROS - ΠΟΥΛΙΑΡΕΚΟΣ ΣΠΥΡΟΣ
 
W imieniu nieobecnych nauczycieli ich Nagrody Honorowe odebrali ich krewni. 
 
Uhonorowani zostali również nie żyjący już dzisiaj nauczyciele, w imieniu których pamiątkowe Nagrody Honorowe  odebrali ich krewni. Poniżej podajemy listę nagrodzonych. 
 
1. ZENGOS THEODOROS - ΖΕΓΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
2. CIKRIKAS LAMBROS - ΤΣΙΚΡΙΚΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
3. ARGIROPULOS THANASIS - ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
4. KALCAS JANNIS - ΚΑΛΤΣΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
5. CHARALAMBOPULOS CHARALAMBOS - ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
6. LIWAS NIKOS - ΛΙΒΑΣ ΝΙΚΟΣ
7. PAPADAKOS JORGOS - ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
 
Uroczystość zaszczycił swoją obecnością Manolis Glezos * (Μανόλης Γλέζος), bojownik  i bohater naszego dzieciństwa, który z przyjemnością przyjął zaproszenie grupy META i z nieukrytym wzruszeniem zwierzył nam się, że ma ścisły związek z pedagogiką. A mianowicie matka jego była pedagogiem,  brat zaś , zabity przez nazistów w wieku zaledwie 19 lat był studentem Akademii Pedagogicznej. 
Wieczór zakończył występ chóru z Attyckiego Iraklionu (Ηράκλειο Αττικής) pod dyrekcją naszego oddanego przyjaciela Nikosa Filaktosa (Νίκος Φυλακτός). Wybrane przez niego fragmenty muzyczne przypomniały nam znane melodie z naszych młodzieńczych lat.   
 
Dla nas, ludzi z grupy META, wieczór ten był wyjatkowo wzruszającym przeżyciem, ponieważ wydawało nam się, że odnalezienie i zebranie dostatecznej liczby nauczycieli będzie niebywale trudnym przedsięwzięciem, biorąc pod uwagę fakt, że po powrocie do Grecji, większość z nich rozproszyła się na cztery wiatry. A jednak dzięki staraniom wszystkich przyjaciół z META niemożliwe stało się możliwym. 
 
*  Komentarz tłumaczki:   
Manolis Glezos w czasie okupacji niemieckiej w 1941 roku, wspólnie z kolegą Apostolisem Santasem, zdjęli potajemnie, ze wzgórza Akropolu ateńskiego, hitlerowską flagę ze sfastyką.
 
Tłumaczenie z języka greckiego:  Antigoni Kambureli
 
Tu możecie obejrzeć wideo z uroczystości wręczenia nagród nauczycielom 
 
 
 
 

Εδώ μπορείται να παρακολουθήσετε video από την βράβευση των δασκάλων  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δάσκαλοι που δεν βρίσκονται εν ζωή η δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε:

 
1.   ΚΟΥΡΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

2.    ΛΥΚΟΚΑΠΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

3.   ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

4.   ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

5.   ΤΣΟΥΚΑΡΕΛΑΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ

6.    ΡΙΖΑΚΗ ΜΑΡΙΑ

7.    ΜΠΟΓΔΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

8.    ΚΑΡΑΜΑΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ

9.    ΜΑΝΙΚΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

10.   ΦΩΤΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

11.   ΜΑΛΟΥΣΑΡΗΣ ΝΙΚΟΣ

12.   ΠΑΓΟΥΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

13.   ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ

14.   ΜΠΑΚΟΛΑΣ ΚΟΣΤΑΣ

15.   ΜΟΚΚΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

16.   ΓΚΑΤΣΩΝΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

17.   ΓΙΟΥΡΔΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

18.  ΔΟΛΛΑΣ  ΛΑΖΑΡΟΣ

19. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

20. ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΟΣ

21. ΜΠΑΡΜΠΟΤΣΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ

22. ΜΑΝΤΑΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

23. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΕΣΤΟΡΑΣ

24. ΠΥΘΑΡΟΥΛΗ  ΚΑΛΙΟΠΗ

25. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ ΙΟΡΔΑΝΑ

26. ΣΙΜΗΤΖΗΣ  ΝΙΚΟΛΑΟΣ

27. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ  ΦΩΤΗΣ

28. ΧΑΝΤΟΛΙΑΣ  ΑΔΑΜΟΣ

29. ΓΟΥΛΕΑΣ  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

30. ΚΑΡΑΘΑΝΟΣ  ΝΙΚΟΛΑΟΣ

31. ΚΑΡΑΜΟΥΖΗΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ

32. ΚΙΡΙΣΟΓΛΟΥ  ΜΙΧΑΛΗΣ

33. ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ

34. ΣΑΓΙΑΝΝΗΣ  ΙΩΑΝΝΗΣ

35. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ  ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

36. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

37. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

38. ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ  ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

39. ΑΝΤΩΝΑΚΗΣ  ΑΝΔΡΕΑΣ

40. ΒΡΑΖΑΣ  ΤΑΚΗΣ

41. ΓΕΣΟΥΛΗΣ  ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

42. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΟΣΟΣ

43. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ  ΑΒΡΑΑΜ

44. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ  ΝΙΚΟΛΑΟΣ

45. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ  ΧΡΗΣΤΟΣ

46. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ  ΔΟΤΣΑ

47. ΓΚΡΕΤΣΑ  ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ

48. ΓΚΟΤΣΗΣ  ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

49. ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ  ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

50. ΚΥΡΟΥΔΗ  ΔΗΜΗΤΡΑ

51. ΛΟΖΑΝΟΠΟΥΛΟΣ  ΤΡΑΪΑΝΟΣ

52. ΛΟΖΑΝΟΠΟΥΛΟΥ  ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ

53. ΜΕΓΑΛΟΒΣΚΙ  ΑΝΤΩΝΙΟΣ

54. ΠΑΝΔΟΥΛΗ ΧΡΥΣΗ

55. ΠΑΠΑΖΗΣΗ ΑΘΗΝΑ

56. ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ  ΑΦΡΟΔΙΤΗ

57. ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

58. ΤΣΑΓΚΑΣ  ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

59. ΦΙΛΙΠΠΟΥ  ΧΡΗΣΤΟΣ

60. ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

61. ΠΑΠΑΖΗΣΗ  ΑΘΗΝΑ

62. ΝΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

63. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ  ΒΕΛΙΚΑ

64. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ  ΑΔΕΛΑ

65. ΣΤΕΡΓΙΑΔΟΥ  ΜΑΡΙΑ

66. ΚΛΕΟΝΗΣ  ΑΛΕΚΟΣ

67. ΚΙΚΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

68. ΠΕΡΠΕΡΙΔΗΣ  ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

 

Η ΟΜΙΛΙΑ ΠΟΥ ΕΚΦΩΝΗΣΕ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΠΑΝΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΜΑΣ

 

Αγαπητοί μας δάσκαλοι, αγαπητοί  φίλοι και προσκεκλημένοι,
σας καλωσορίζουμε εκ μέρους των ΜΕΤΑ.
 
Οι ΜΕΤΑ  είμαστε όλοι εμείς: παιδιά των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων που βρέθηκαν στην Πολωνία ΜΕΤΑ τον Εμφύλιο. Σκοπός των ΜΕΤΑ  είναι, μεταξύ άλλων,  ο σχεδιασμός και η οργάνωση ανθρωπιστικών εκδηλώσεων με στόχο την ανάδειξη των αξιών που μας χαρακτηρίζουν ως ανθρώπους αλλά και ως ενεργούς πολίτες. 
 
Σήμερα για μας είναι μια μέρα ξεχωριστή και συναισθηματικά φορτισμένη, καθώς βρισκόμαστε εδώ για να  τιμήσουμε τους  δασκάλους που μας δίδαξαν την ελληνική γλώσσα, την αγάπη για την Πατρίδα μας και τον πολιτισμό της στην Πολωνία∙ εκεί όπου βρέθηκαν  οι γονείς μας μετά τα γεγονότα του Εμφυλίου και  όπου γεννηθήκαν οι περισσότεροι από μας.
Εκείνα τα χρόνια ήταν έτσι κι αλλιώς δύσκολα για όλους μας. Ακόμα δυσκολότερα ήταν για μας λόγω του κενού που δημιουργούσε η έλλειψη της πατρίδας. Εδώ οφείλουμε να αναφερθούμε στην    γενναιόδωρη και γενναιόψυχη φιλοξενία που μας προσέφερε η Πολωνία, η οποία φρόντισε να περιθάλψει τους γονείς μας και να ενθαρρύνει τόσο εκείνους όσο και εμάς να ζήσουμε φυσιολογικά ως πολίτες της, παρά το γεγονός ότι ήταν και η ίδια σφοδρά κατεστραμμένη  και αποδυναμωμένη από τον πόλεμο.
 
 Με δεδομένη λοιπόν την προσωρινή παραμονή στη χώρα και  έντονη την ελπίδα της άμεσης επιστροφής, η εκμάθηση της ελληνικής θεωρήθηκε απαραίτητη. 
Οι δάσκαλοι  έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για να μας διδάξουν τη μητρική  γλώσσα, ώστε επιστρέφοντας μια μέρα στην πατρίδα να ανταπεξέλθουμε στις νέες απαιτήσεις. Είναι εξάλλου γνωστό ότι η γλώσσα αποτελεί εκπαιδευτικό στοιχείο απαραίτητο για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου, ενώ η πρώτη  επαφή  με το Δάσκαλο είναι επίσης πρωταρχικής σημασίας για τη διαμόρφωση του τρόπου σκέψης ενός παιδιού. 
Όταν οι πολιτικοί πρόσφυγες συνειδητοποίησαν ότι η προσφυγιά θα τραβήξει σε μάκρος και όλα έδειχναν ότι αυτή η προσωρινότητα θα διαρκούσε πολύ, έπρεπε να οργανώσουν  τη ζωή μας  διαφορετικά και όπως ήταν φυσικό το πρώτο μέλημά  ήταν να οργανώσουν ελληνικά σχολεία για εμάς, τη γενιά των ΜΕΤΑ. Η προσπάθεια αυτή  θα έπρεπε  να γίνει συντονισμένα για να πετύχει το εγχείρημα. Οι προσφυγικές οργανώσεις των χωρών που φιλοξενούσαν τους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες, σε συνεργασία με τις αρχές, εξασφάλισαν την εκμάθηση της μητρικής γλώσσας.  Λειτούργησαν τα πρώτα ελληνικά σχολεία της προσφυγιάς..  Σ’ αυτή την προσπάθεια πρωτοστάτησε  η Ένωση Ελλήνων Πολιτικών Προσφύγων της Λ. Δ. της  Πολωνίας, «Ν. Μπελογιάννης» και οι Πολωνικές αρχές, οι οποίες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα.  Έτσι τα πρώτα ακούσματα από τους γονείς γίνονταν πλέον πράξη και στο σχολείο, στο πολωνικό σχολείο,  ξεκινώντας στις πρώτες τάξεις του δημοτικού με τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας, η οποία αργότερα διδασκόταν παράλληλα με την πολωνική, όπως ήταν και λογικό άλλα και αναγκαίο  να συμβεί.
Είναι αδύνατον να ξεχάσουμε εκείνα τα πρώτα μαθήματα γραμματικής, ορθογραφίας, καλλιγραφίας, μυθολογίας, ιστορίας, ωδικής, που για πρώτη φορά διδαχτήκαμε από εσάς αγαπητοί Δάσκαλοι. Με  δεδομένη την προσφυγιά ως κληρονομική κατάσταση από τους γονείς μας αλλά και ως συνέπεια των τραγικών γεγονότων του Εμφυλίου,  προσαρμοστήκαμε στην πραγματικότητα ως είχε. Φανταστήκαμε το νόστο στην άγνωστη για μας πατρίδα με αισιοδοξία, σαν μια περιπέτεια. Η χαρά και το παιγνίδι, η φτωχή υλικά αλλά πλούσια συναισθηματικά ζωή έκαναν ξέγνοιαστα τα παιδικά μας χρόνια.  Η φιλίες από τις παιδικές κατασκηνώσεις για τα ελληνόπουλα της Πολωνίας μας συντροφεύουν μέχρι σήμερα. Οι αφηγήσεις των γονιών μας και των άλλων μελών της παροικίας για την πατρίδα έκαναν την Ελλάδα να φαντάζει ως η γη της επαγγελίας και μας έφερναν κοντά. 
Και όλα αυτά χωρίς κανέναν κομματικό προσανατολισμό.
 Είμαστε παιδιά του Εμφυλίου όπως και να έχει. Το γεγονός αυτό όμως δεν μας εμπόδισε να στεκόμαστε κριτικά απέναντι σε γεγονότα και καταστάσεις που αφορούν και τις δύο χώρες, μεταξύ των οποίων μοιράστηκε η ζωή μας.  Αυτή την ελευθερία της σκέψης  αγαπάμε και την υπερασπιζόμαστε σήμερα ως άνθρωποι που γνωρίσαμε και ζήσαμε δύο πολιτισμούς, ως άνθρωποι ελεύθεροι, ως Έλληνες. Σήμερα ξέρουμε ότι η αποδοχή του διαφορετικού αποτελεί δύναμη και όχι αδυναμία, ότι αγκυλώσεις και δογματισμοί θέτουν φραγμούς στην επικοινωνία, ότι η παιδεία είναι η μόνη λύση για ένα καλύτερο μέλλον,  ότι ο πόλεμος έχει μόνο ηττημένους.  Και τη γνώση αυτή την οφείλουμε και σε εσάς, τους πρώτους μας Δασκάλους
Αν δε ζούσαμε την περιπέτεια την προσφυγιάς, μπορεί να μην  γνωρίζαμε τι σημαίνει ιδιαιτερότητα, μπορεί να μην γνωρίζαμε τι σημαίνει σεβασμός για το διαφορετικό, δε θα συλλαμβάναμε με τον ίδιο τρόπο τι σημαίνει οικουμενικός Έλληνας, τι σημαίνει να είσαι πολίτης του κόσμου. Αν δε γνωρίζαμε την προσφυγιά θα ήμασταν φτωχότεροι. Όλα αυτά ως ένα  βαθμό τα οφείλουμε στους δασκάλους, που σήμερα τιμούμε.
Ποιους να πρωτοθυμηθούμε, ανθρώπους των γραμμάτων, της τέχνης, επιστήμονες που στα προσφυγικά χρόνια στάθηκαν δίπλα μας: Τον Πέτρο Κόκκαλη, την ΄ Έλλη Αλεξίου,  το Γιώργο Ζωίδη, την Άλκη Ζέη και τόσους άλλους, που η πρώτη τους προτεραιότητα ήταν να οργανώσουν σχολεία για μας. 
Επίσης, ανθρώπους όπως τον Κώστα Τσοπανάκη και τον Χρήστο Τερζούδη, που μαζί με άλλους φρόντισαν για την πολύπλευρη πνευματική μας καλλιέργεια, που εκτός της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, περιελάμβανε : μαθητικούς διαγωνισμούς, παιδικές κατασκηνώσεις, εκδόσεις παιδικών και λογοτεχνικών βιβλίων και εντύπων, καλλιτεχνικά φεστιβάλ, πολιτιστικά σεμινάρια και  άλλα παρόμοια.
 Μεγάλη ήταν η προσφορά των ανθρώπων αυτών καθώς και των δασκάλων και παιδονόμων που δούλεψαν με τα παιδιά εκείνα  που αμέσως μετά από τη θύελλα του εμφυλίου πολέμου φιλοξενήθηκαν στις διάφορες πόλεις της Πολωνίας.
Γι΄ αυτό δεν σας ξεχάσαμε. Με την εκδήλωση αυτή σας μεταφέρουμε την εκτίμηση και την ευγνωμοσύνη μας  για  το έργο  που κάνατε για όλους εμάς των ΜΕΤΑ, τα παιδιά της μετεμφυλιακής περιόδου. 
Σας ευχαριστούμε κυρίως γιατί κάνατε τα χρόνια εκείνα να μοιάζουν πιο όμορφα απ’ ό, τι  πραγματικά ήταν. 
 
Να είστε όλοι καλά
 

Το επόμενο ραντεβού δόθηκε στο Νεστόριο του νομού Καστοριάς στις 1,2και 3 Ιουλίου που θα είναι η δεύτερη συνάντηση των META (Γράμμος 2011)

 

 

 

 

 
 
 

Σχόλια

    Δεν υπάρχουν σχόλια, γίνεται ο πρώτος που θα γράψει σχόλιο.

Commenting is not available in this channel entry.