τηλ: +30 6937562454

Δυο μέρες μουσικής στο Νεστόριο.    (Dwa dni muzyki w Nestorio)        Video Γράμμος 2011

 

Δυο μέρες μουσικής  στο Νεστόριο.

Όποιος είχε την τύχη να βρεθεί  τις πρώτες μέρες  του Ιουλίου στο Νεστόριο στην εκδήλωση μας και άκουσε τον Γιώργο Σκόλια  ,μπορούσε να έχει την εντύπωση,   ότι σύγχρονος   βρίσκεται στα βάθη της Ασίας,  σε jazz club του  Άμστερνταμ ,  στα ελληνικά βουνά που ηχεί η δημοτική μας μουσική και δεν ξέρω που αλλού.  Θα είχε βέβαια αυτήν την εντύπωση μόνο για  λίγο γιατί  αυτό που θα άκουγε  κάτι θύμιζε από τα παραπάνω  αλλά ήταν  τελείως διαφορετικό , πρωτότυπο, μοναδικό και συναρπαστικό.   

Προσωπικά για μένα , εκπληρώθηκε  η επιθυμία χρόνων να ακούσω ζωντανά τον Γιώργο Σκόλια. Παρακολουθώ χρόνια την διαδρομή του από μακριά , έχω ακούσει πολλούς  δίσκους  του αλλά η προχθεσινή βραδιά λόγο άμεσης επικοινωνίας , ήταν για μένα μοναδική. Πιστεύω ότι παρόμοια συναισθήματα είχαν πολλοί από εμάς.

Ξεκίνησε  από  το «FoxyLady» του JimmyHendrix και συνέχισε  να ερμηνεύει  με δικό του μοναδικό τρόπο από μπλουζ  και jazz standards μέχρι και  δικά μας  δημοτικά .

Οι τίτλοι τραγουδιών είναι  βέβαια μόνο η  αφορμή γιατί ο Γιώργος παράγει τέχνη επί σκηνής , δημιουργεί καινούργιους ήχους  και με ελαφρότητα του παιχνιδιού αγγίζει τα άκρα των  ανθρώπινων  δυνατοτήτων. 

  Άλλους τους διασκέδασε άλλους του αφόπλισε άλλους τους συνάρπαξε ,  κανέναν  δεν άφησε αδιάφορο. Ως πραγματικός καλλιτέχνης που με το δημιούργημα του παρακάμπτει τα περπατημένα μονοπάτια για  να διανοίξει νέους δρόμους.  Ποιος μπορεί όμως να ακολουθήσει τον δρόμο του Γεωργού Σκόλια? Μπορούμε βέβαια  να  τον απολαύσουμε.  

 Ξεσήκωσε  και  παρέσυρε το κοινό σε παιχνίδι,   γιατί  όσο και δύσκολη να είναι η μουσική η ποιότητα της είναι αυτή, που  σπάει του φραγμούς επικοινωνίας  και διαπέρνα τα στεγανά.

Τραγουδοποιός, που με τις δυνατότητες της φωνής  του, κάνει τους μαύρους  τραγουδιστές να νοιώθουν  άσπροι και τους ακροατές να  επικοινωνούν με  το Θείο.  Η  φωνή του φαντάζει σαν να είναι στην σκηνή τουλάχιστον τρεις με την ορχήστρα. Αυτή βέβαια υπήρχε.   Ήταν  μικρή γιατί χωρούσε στην παλάμη του Γιώργου  αλλά αρκετά εκφραστική και πρωτότυπη ώστε    να συντροφεύει τον καλλιτέχνη στις ποιο δύσκολες  μουσικές περιήγησης .

Μετά τον Γιώργο στην σκηνή ανέβηκε ο Άνθιμος  Αποστόλης , κιθαρίστας   που στην καριέρα του έπαιξε και παίζει με τους καλλίτερους μουσικούς του κόσμου, γιατί και αυτός  σε αυτούς ανήκει.   Έδωσε δείγμα της δεξιοτεχνίας   του, μαζί με τον φίλο του , ντράμερ που και αυτός εξέπληξε με την ικανότητα συγχρονισμού με τον Λάκη κατά  την διάρκεια αυτοσχεδιασμών   του .  Ο Αποστόλης μας άφησε λίγο ανικανοποίητους, γιατί θα θέλαμε να τον ακούμε ακόμα ώρες . Ευτυχώς στο τέλος έπαιξε μαζί με τον Γιώργο Σκόλια  και  με δυο ντραμίστες  και είδαμε και ακούσαμε πως χωρίς καμία προετοιμασία  οι μεγάλοι μουσικοί αυτοσχεδιάζουν  και διασκεδάζουν, δίνοντας μας ανεπανάληπτο θέαμα,  λες και ήμασταν θεατές κάποιου μεγάλου  διεθνούς jazz festival.

Η δεύτερη βραδιά ήταν  αφιερωμένη στον Γρηγόρη  Οικονόμου.  Φίλο και τραγουδιστή που μας διασκέδαζε σαράντα χρόνια και που η περσινή του παρουσία του στο Νεστόριο θα μείνει σε όλους  μας αξέχαστη. Ακούσαμε την αδερφή του Γόρη ,  Λίλα Οικονόμου τον μουσικοσυνθέτη εκφραστικό Νικό Φυλακτό, τον   Γιώργο  Μότσιο, τον Βασίλη Παππά τον Ηλία Βράζα και  άλλους .

Βασιλιάς της  βραδιάς ο Χρήστος  Μητρέντζης με την παρέα του από την Θεσσαλονίκη και το μπουζούκι του, που μας παρουσίασε  με μοναδικό τρόπο ότι καλύτερο έχει η Ελληνική μουσική. 

Κορυφαία στιγμή της βραδιάς , όταν στην σκηνή ανέβηκε  ο Γιώργος Σκόλιας  και απολαύσαμε  δέκα λεπτά αυτοσχεδιασμών  από δυο μεγάλους μουσικούς με αναφορές σε διάφορα ειδή μουσικής.   Μεταξύ άλλων πάνω  στους ήχους   του μπουζουκιού  του Χρήστου από το «Paint it black» των Rolling Stones και  του « Layla» του Clapton ακούσαμε  τον Γιώργος με το «Ξημέρωμα σε γύρευα ξημέρωμα σε βρήκα»  να αποδεικνύει ακόμα μια φορά ότι η Μουσική είναι μία και  δεν υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές .

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στη Πολωνέζα KATHERINA που άνοιξε την πρώτη βραδιά με τραγούδια του Χατζιδάκι και Θεοδωράκη σε ενορχήστρωση του δικού μας Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου. Η αγάπη της Katherina για την Ελλάδα την έφερε κοντά στην Ελληνική μουσική  και η αγάπη για την Ελληνική μουσική την έφερε κοντά μας και  η χαρισματική της κλασική φωνή μας επέτρεψε , ακόμα μια φορά να απολαύσουμε τα γνωστά μας τραγούδια αλλά  με διαφορετικό τρόπο.

Μετά από τη Katherina το συγκρότημα GRAVITYαπό την Αλεξανδρούπολη με το rock ρεπερτόριο  μας γύρισαν  για λίγο στα  νεανικά μας χρόνια  

 

Όλα τα παραπάνω έγιναν αρχές Ιουλίου του 2011 στο Νεστόριο.

Για Μας.

Απίστευτο.

 

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ, από τους ΜΕΤΑ,  στους Μουσικούς,  που μας πρόσφεραν αυτές τις ανεπανάληπτες στιγμές.

 

Τάκης Τσοπανάκης

 

 

 

Dwa dni muzyki w Nestorio.

Kto mial szczescie byc w pierwszych dniach lipca w Nestorio na naszym spotkaniu I sluchal Jorgosa Skoliasa , mogl miec wrazenie ze jednoczesnie znajduje sie w glebi Azji, w jazzowym klubie w Amsterdamie, na  szczytach greckich  gor,  gdzie slyszy sie nasza  muzyke dimotiki I nie wiem gdzie jeszcze. Mial by takie wrazenie, oczywiscie tylko przez chwile, gdyz to co w rzeczywistosci sluchal ,przypominalo co prawda cos z powyzszych dzwiekow ale bylo calkowicie czyms innym, oryginalnym, wyjatkowym , ekscytujacym.

Osobiscie dla mnie, spelnilo sie wieloletnie pragnienie uslyszenia Jorgosa Skoliasa na zywo. Sledze jego karierie  z daleka  od lat , slyszalem wiele jego plyt, ale przedwczorajszy wieczor, ze wzgledu na bezposredni kontakt , byl jedyny w swoim rodzaju. Sadze ,ze podobne odczucie mialo wielu z nas.

Jorgos zaczal od “Foxy Lady” Jimmy Hendrixa zeby kontynuowac swoimi charakterystycznymi dla siebie, wyjatkowymi interpretacjami   bluesow ,standardow jazzowych  I folkowej muzyki greckiej.

Tytuly utworow   to oczywiscie tylko pretekst,  gdyz Jorgos tworzy sztuke na scenie, tworzy nowe dzwieki I z lekkoscia zabawy dotyka granic ludzkich mozliwosci.

Innych rozbawil, innych rozbroil, innych porwal, nikoko nie pozostawil obojetnym. Jak prawdziwy artysta, ktory swoim dzielem omija przechodzone szlaki , zeby otwierac nowe drogi . Kto jednak moze isc droga Jorgosa Skoliasa? Mozemy oczywiscie rozkoszowac sie jego muzyka.

Porwal I poprowadzil publicznosc do gry, gdyz , jaka by trudna nie byla muzyka, jej jakosc  burzy mury, przelamuje bariery I tworzy przesmyki komunikacji.

Piesniarz, ktory mozliwosciami swojego glosu, powoduje ze  czarni  wokalisci czuja sie bialymi, a publicznosc obcuje z  Duchem. Jego muzyka robila wrazenie  jakby na scenie bylo conajmniej trzech wokalistow z orkiestra. Orkiestra oczywiscie byla. Byla mala, bo miescila sie w dloni Jorgosa, ale wystarczajaco ekspresyjna I oryginalna zeby towarzyszyc artyscie w najtrudniejszych muzycznych wedrowkach.

Po Jorgosie na scene wszedl Anthimos Apostolis, gitarzysta , ktory gral w swojej karierze z najlepszymi swiatowymi muzykami, bo sam do nich nalezy. Dal nam probke swojej wirtuozerii  wspolnie ze swoim przyjacielem ,perkusista, ktory zaskoczyl swoja umiejetnoscia synchronizacji z Lakisem w czasie jego improwizacji. Apostolis pozostawil lekki niedosyt, gdyz chielismy go sluchac jeszce kilka godzin. Na szczescie na koniec zagral wspolnie z Jorgosem Skoliasem I dwoma perkusistami I mielismy okazje uslyszec, jak bez zadnego przygotowania dwoch wielkich muzykow improwizuje I bawi sie jednoczesnie , dajac nam niepowtarzalne przedstawienie tak jak bysmy byli uczestnikami wielkiego miedzynarodeowego festiwalu jazzowego.

Drugi wieczor byl poswiecony pamieci Gorisa Oikonomou. Naszemu przyjacielowi, ktory nas bawil od czterdziestu lat I ktorego zeszloroczny wystep zostanie dla nas wszystkich niezapomniany. Uslyszelismy siostre Gorisa, Lile Oikonomou , ekspresyjnego kompozytora Nikosa Filaktosa, Giorgosa Motsiosa, Vasilisa Papasa, Iliasa Wrazasa I innych.

Krolem wieczoru –Christos Mitrentzis z Salonik  z przyjaciolmi  I ze swoim bouzouki,ktory nam zaprezentowal to co najlepsze  w greckiej muzyce .

Kulminacyjnym punktem wieczoru  byl moment, gdy na scene wszedl Jorgos Skolias I przez okolo dziesiec minut upajalismy sie improwizacja ,w wykonaniu dwoch wielkich muzykow,  z odnosnikami do roznych gatunkow muzyki. Miedzy innymi  na dzwiekach bouzouki Christosa z «Paint it black» Rolling Stones i   « Layli»  Claptona , uslyszelismy Jorgosa , ktory grecka piesnia “Ksimeroma se gireva, ksimeroma se vrika”  jeszcze raz nam udowodnil , ze Muzyka jest jedna I nie posiada rozgraniczajacych barier.

Szczegolna uwaga nalezy sie Polce KATHERINIE, ktora rozpoczela pierwszy wieczor, piesniami Chadzidakisa I Theodorakisa w aranzacji naszego Odysseasa Konstantinopoulosa. Milosc Katheriny do Grecji przyblizyla ja do greckiej muzyki , milosc do greckiej muzyki przyblizyla ja do nas, a charyzmatyczny jej klasyczny  glos umozliwil nam , jeszcze raz rozkoszowac sie znanymi piesniami ale w odmiennej interpretacji.

Po Katherinie wystapil zespol GRAVITY z Aleksandroupoli z rockowym repertuarem, ktory przeniosl nas, na krotki czas, w lata naszej beztroskiej mlodosci.

 

To wszystko mialo miejsce na poczatku lipca 2011 w Nestorio.

Dla Nas.

Niesamowite.

 

Wielkie “Dziekuje “ od  ludzi z META dla Muzykow, ktorzy nam podarowali te niepowtarzalne chwile.

 

Takis Tsopanakis

 

 

 

Εδώ είναι τα video από το καλλιτεχνικό πρόγραμμα στο Γράμμο 2011

 
 
 
 
 
 

Σχόλια

    Δεν υπάρχουν σχόλια, γίνεται ο πρώτος που θα γράψει σχόλιο.

Commenting is not available in this channel entry.